“Met één verkeerd woord kun je heel iemands verleden oprakelen”
De heer J. Mastenbroek, ouderling van de Gereformeerde Gemeente in Gouda en de heer ir. T. Drost, diaken in dezelfde gemeente, zijn sinds enkele jaren betrokken bij het pastoraat in de woonvorm Transitus van Eleos in Gouda. Een intensieve taak, maar ze doen het met toewijding. Mastenbroek: “Ik voel diepe bewogenheid met de bewoners.”
Drost vertelt hoe de samenwerking met Eleos vijf jaar geleden tot stand is gekomen. “Een aantal mensen van Transitus bezocht onze gemeente en de wijk waarin de woonvorm stond, hoorde bij ons met huisbezoek. We hebben Ria van der Leer, de locatiemanager van Transitus een keer gevraagd of we iets konden betekenen in het pastoraat. Dat voorzag in een behoefte. Zo is het balletje langzaam gaan rollen.”
Bewogen hart
Ze hebben geen achtergrond in de psychiatrie, maar wel hart voor het pastoraat. Mastenbroek: “Ik ben sociaal bewogen en voel diepe bewogenheid met de bewoners. Dat zit in mijn karakter.” Drost: “Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot kwetsbare mensen en heb in het verleden ook als gastgezin voor Eleos gefungeerd. We hebben ons verdiept in verschillende ziektebeelden door het lezen van literatuur, maar hebben ook veel geleerd in de praktijk”
“We gaan in de regel, een keer per jaar op huisbezoek bij de bewoners. Vaak komen in gesprekken dezelfde vragen en worstelingen aan bod als met gewoon huisbezoek”, vertelt ouderling Mastenbroek. Diaken Drost vult aan: “De meeste vragen die we krijgen, spelen rondom het thema: Hoe word ik bekeerd? Sommigen denken dat het voor hen niet meer kan, vanwege hun heftige (seksuele) verleden. Dan is het moeilijk wat te zeggen. Dan is het biddend praten en pratend bidden.”
Voorzichtig
Mastenbroek: “We hebben ook regelmatig gesprekken met bewoners over deelname aan het avondmaal of belijdenis doen. Het is mooi als ze dat willen, maar bij mensen die altijd op allerlei manieren aandacht willen, kan deelname aan het avondmaal ook een manier zijn om in het middelpunt te staan.”
“Je moet altijd voorzichtig zijn met wat je zegt”, aldus Drost: “Iedereen in de woonvorm heeft een beschadigd verleden, wat je soms met één verkeerd woord of onderwerp weer kunt oprakelen. Daarom gaan we een keer in de zes weken langs bij Ria en bespreken met haar ontwikkelingen, bijzonderheden en achtergronden van (nieuwe) cliënten. Uiteraard gaan wij strikt vertrouwelijk om met de informatie die wij van haar krijgen.”
Waardevol
“Het is belangrijk geduldig te zijn”, vertelt Mastenbroek: “Soms moet je heel vaak hetzelfde vertellen en zie je weinig verandering. En het ene moment ben je iemands grootste vriend, en het andere moment iemands grootste vijand. Ik ben ook weleens halsoverkop op zondagmiddag naar het station gereden omdat iemand belde dat hij erover dacht een eind aan zijn leven te maken. Daar aangekomen bleek er niks aan de hand en ging het alleen om aandacht. Maar we horen regelmatig van bewoners, direct of indirect, dat ze veel aan een gesprek hebben gehad. Dat is waardevol.”
Betrokken bij de gemeente
Ze vormen niet alleen een lijntje van de kerk naar de bewoners, maar ook andersom. Drost: “Soms loopt iemand halverwege de kerkdienst weg. Daarop wordt soms met onbegrip gereageerd vanuit de kerkenraad. Wij geven uitleg en vragen begrip. Het gebeurt ook regelmatig dat bewoners voor heel kleine dingen voorbede vragen. Een brief die ze van een familielid hebben gehad bijvoorbeeld. Samen met Ria bespreken we dan of het echt is of niet, en spelen dat door aan de kerkenraad.”
We proberen de bewoners ook zo veel mogelijk bij het kerkleven te betrekken. Dat is goed voor de contacten met gemeenteleden, maar ook voor hun eigenwaarde. Een paar bewoners zijn bijvoorbeeld lid van de crea-club. Als ze hun eigengemaakte spulletjes op de markt van de kerk kunnen verkopen, zie je hoe trots ze zijn. Dat is mooi.” | 
