“Transitus was voor mij de weg naar een nieuwe wereld”
Johan Smids (61), woont ruim drie jaar in de dependance van woonvorm Transitus in Gouda. Hij heeft een moeilijke tijd achter de rug, maar het gaat inmiddels zo goed dat zelfstandig wonen in zicht komt. In de huiskamer van het huis waar hij met nog twee andere mannen woont, vertelt Johan over verleden, heden en toekomst.
“Ik heb een moeilijke jeugd gehad”, blikt Johan terug. “Al op jonge leeftijd heb ik veel beschadigingen opgelopen. Dat heb ik altijd opgekropt. In mijn huwelijk liep ik - onder andere daardoor - vast. Na mijn scheiding raakte ik overspannen en kwam zo diep in de put dat ik op een dag mijn polsen heb doorgesneden. Als door een wonder heb ik dat overleefd. Ik ben toen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Toen ik daar weg mocht, heb ik begeleid wonen aangevraagd.”
Reformatorisch/evangelisch
Hij heeft een evangelische achtergrond, en kwam op de reformatorische dependance van Transitus terecht. Voor zowel de begeleiding als hemzelf vormde dit geen probleem. “Ik heb er zelf voor gekozen: hier wilde ik naartoe.” Hij is vol lof over hoe hij daar destijds is opgevangen. “Iedereen van de begeleiding was zo lief voor me, ik voelde me er meteen thuis.” Ook met het samenleven met anderen had en heeft hij geen probleem. “Ik heb al veel leuke dingen gedaan met huisgenoten, en natuurlijk zijn er soms irritaties, maar als je met elkaar blijft praten, komt het goed…”
Geen eigenwaarde
Hij vertelt verder over zijn problemen. “Ik moest stukje voor stukje mijn leven weer op de rails zien te krijgen. In een eerder ambulant traject had ik al wel gepraat over mijn diepste geheimen. Dat was bevrijdend. Maar ik was er nog lang niet. Ik had absoluut geen eigenwaarde. Ik deed veel voor anderen, maar alleen omdat ik op zoek was naar liefde en erkenning. Vanbinnen dacht ik vaak: stik maar. Ook moest ik altijd sterk zijn van mezelf en kon geen zwakheden van anderen accepteren. Daarnaast vond ik het moeilijk om goed voor mezelf te zorgen. Vaak at ik niet of ongezond, en mijn financiën waren niet op orde.”
Wonen in Transitus
Johan kreeg een woonindicatie voor twee jaar. “Toen ik hier bijna twee jaar was, was ik al bezig met het zoeken van een ander onderkomen, want ik dacht dat ik weg moest. Maar dat bleek niet te hoeven. De begeleiding zei dat ik kon blijven zolang nodig was voor mij. Hoewel ik liever vandaag dan morgen zelfstandig ga wonen, accepteer ik dat dit nu mijn thuis is. En ik heb de tijd losgelaten. Ik ga hier pas weg als ik er klaar voor ben.”
Doordeweeks werkt hij bij ’t Lichtpunt, het arbeidstrainingscentrum van Eleos, in de houtbewerking. Hij heeft het daar prima naar zijn zin. “Ik ben altijd hovenier geweest, maar met tegenzin. Eigenlijk wilde ik kunstenaar worden. Ik houd van ontwerpen, tekenen en creatief bezig zijn. Daar heb ik hier alle ruimte voor. Ik wil daar ook mee verder als ik weer zelfstandig woon.”
Genade
Hoewel zijn proces nog niet is afgerond, praat Johan al bijna in de verleden tijd over wat de periode in de woonvorm hem heeft gebracht. “Transitus was voor mij de weg naar een nieuwe wereld. Het weg zijn uit mijn vertrouwde omgeving, de goede begeleiding en het kijken naar jezelf, heeft mij goed gedaan. Ik heb hier leren praten over wat me echt bezighoudt. Ik zit veel beter in mijn vel en heb minder behoefte om me anders voor te doen dan ik ben. En ik geef niet meer alleen aan mensen om te ontvangen.” Hij schrijft zijn vooruitgang echter niet in hoofdzaak toe aan Transitus. “Ik ben vooral veranderd door Gods genade. Hij heeft mij laten zien wie ik ben en wie ik mag zijn.” | 
